lezing 1562 | Een evolutie: de mix van Kunst en biologie

Een boekje van Frans Ellenbroek (bioloog en kunstenaar te Tilburg) vormt de aanzet tot deze bijdrage. Ik borduur daarop voort met eigen gedachten en voorbeelden. Hij vroeg zich af of we aan menselijk kunstgedrag waarden kunnen toeschrijven die hebben bijgedragen aan de overleving van Homo Sapiens. Het finale antwoord daarop moet ik schuldig blijven maar wil dit thema graag nader met u verkennen. Sommigen zullen wellicht onderkennen dat het ontwikkelen van kunstzinnig gedrag de overleving van onze soort begunstigt, anderen zien de oriëntatie op kunst ongetwijfeld als gevolg van de biologische ontwikkeling. En hoe zit dat dan in deze tijd? Ontwikkelt de mensheid zich als soort nog? Als sociaal en cultureel wezen? Wat is de plaats van kunst in deze tijd?

Een keer als gast in uw midden viel mijn oog op de ondertitel van Physica, Ars Aemula Naturae (de kunst wedijvert met de natuur), maar ontdekte vooral natuurwetenschappelijke onderwerpen in het jaarverslag en weinig wedijver van kunst. Vandaar dit “aanbod” op het grensvlak van die twee. Deze bijdrage doe ik niet als expert en weet dat er professionals in de biologie en in de kunstgeschiedenis in de zaal zitten. Voel u uitgedaagd mee te denken en het woord te vragen, ook als u leek bent.

Als presentatie zal ik (voor experts mogelijk met wat woeste zeven-mijl laarzen) gedachten delen over de ontwikkeling van de mensheid (de evolutie) en vervolgens aan de ontwikkeling van de kunst. Om vervolgens samen de relatie tussen die twee te verkennen en duiden.

In termen van kunstbeleid kom ik er zelf op uit dat kunst “met een grote K” niet moet worden afgezet – moet neerkijken op – kunst met een kleine k. Laat honderd bloemen bloeien, om het maar eens met Mao te zeggen, naar de kortstondige liberalisatie in het China van 1956.