een sequentiële Multi- proxy analyse van ons aardkundig archief
Bodems zijn archieven van ons aardkundig verleden. In de grond onder onze voeten is heel veel informatie opgeslagen over de wijze waarop ons landschap is ontstaan door natuurlijke en antropogene processen.
Deze informatie kan worden ontsloten door middel van technieken als pollenanalyse, koolstof- en luminescentiedatering, biomarker- en mineraalanalyse. Met microscopen en massaspectrometers kunnen we feiten zichtbaar maken die ons met het blote oog ontgaan.
Monsters van het bodemarchief worden weliswaar genomen met grove werktuigen zoals grondboor en een spade. De gegevens die we uit de monsters halen op de microschaal die we in het laboratorium gebruiken contrasteert opvallend met het relatief grove spitwerk.
In de loop der jaren komen steeds nieuwe analysetechnieken beschikbaar om informatie te ontsluiten. Daardoor moeten we vaak de resultaten van vroeger onderzoek bijstellen.
Zo blijken de boeren op de arme zandgronden geen millennium heideplaggen te hebben gestoken maar slechts een eeuw. Ook zijn zij niet verantwoordelijk geweest voor de eerste grote middeleeuwse golf van zandverstuivingen die als een ware milieuramp het cultuurlandschap teisterde. De soms schilderachtige patronen die in de bodem zichtbaar zijn door ijzerinspoeling zijn niet uitsluitend het resultaat van terrestrische bodemvorming maar mede het resultaat van een continue neerslag van kosmische ijzerdeeltjes.
